Satya w sanskrycie to prawda.

Nie kłam, nie oszukuj siebie i innych. Nie ukrywaj prawdy. Nie unikaj odpowiedzi na niewygodne pytania. Nie wprowadzaj w błąd. Nie manipuluj. Nie obiecuj, jeśli wiesz, że nie spełnisz obietnicy.Nie udawaj nikogo. Nie lansuj się.

🧡SZCZEROŚĆ WOBEC SIEBIE
Żeby odkryć prawdziwą esencję świata, dobrze jest najpierw odkryć siebie przed sobą. A najlepiej regularnie stawać przed 👁lustrem i rozmawiać ze sobą szczerze.

SZCZEROŚĆ WOBEC INNYCH np. Photoshop i BigBrther czy profil w mediach społecznościowych. Podobno gdy mamy wrażenie, że ktoś na nas patrzy -praktykujemy, zachowujemy się inaczej. Staramy się być lepsi. Zaczynamy udawać.🙈🙈🙉.

Czy należy mówić absolutnie wszystko? Nawet jeśli ma to zranić?
Lepiej zastosuj prawo 3 sit: 🙌
👏1 sito prawdy-zapytaj sam siebie, czy to co chcesz powiedzieć jest prawdziwe.
👏2 sito- czy to jest pozytywna wiadomość.
👏3 sito- czy ta informacja przyniesie komuś pożytek?

Okazuje się czasem ,że lepiej nie otwierać ust w ogóle.

Jeśli masz do powiedzenia trzy rzeczy- powiedz jedną.

Gdy mówisz mniej masz szansę usłyszeć więcej.

Są takie przypadki kiedy nie możemy stosować jednocześnie ahimsy (niekrzywdzenie) i satyi (niekłamanie).🙅‍♀️ Prawda czasem rani i od Ciebie zależy czy ją ujawnić. Satya to przyznanie się przed samym sobą czy można, czy wolno, czy warto coś powiedzieć. Satya to podjęcie decyzji czy można, czy wolno, czy warto coś przemilczeć.

Podsumowanie:
Termin satya najczęściej tłumaczy się jako ‘prawda’, jednakże nie oddaje on w pełni istoty praktyki, dlatego też Anandamurti stwierdza, że: „satya oznacza należyte działanie umysłu i właściwe użycie słów dla dobra swojego i innych”. To jest bardzo doniosła definicja, która podporządkowuje prawdę praktyce niekrzywdzenia, a ponadto pokazuje nam, że możemy kształtować rzeczywistość w oparciu o rozumianą w ten sposób prawdę. Trzeba pamiętać, że satya jest niejako pierwszym krokiem na ścieżce: jeśli nie jesteśmy w stanie być szczerzy wobec siebie, nie weźmiemy odpowiedzialności za to, co robimy.
Gdy praktykujący ugruntuje się w tak rozumianej praktyce satyi, wówczas „jego słowa nabywają mocy sprawczej”, co potwierdza Patańdżali w sutrze II.36.